เรียกเหมี๊ยวๆ เดี๋ยวฟิวส์ก็มา

เมื่อก่อน อายๆ ยังกลัวการทำดี ฮ่าๆ
ปีนี้อยากทำดี แต่ก็ยังไม่กล้าทำต่อหน้า
เลยใช้บริการของพันทิพย์ ส่ง postcard มาให้แม่
แล้วก็ซื้อดอกไม้เล็กๆ มาเตรียมไว้

พอ postcard ส่งมา ก็เอาสองอย่างนี้ไปวางที่โต๊ะเขียนหนังสือ
นึกเอะใจว่า "กรูจะให้พันทิพย์ส่งมาทำไมเนี่ย" ... -_-"



ว่าแล้ว แม่ก็กลับมาที่บ้าน ไอ้เราก็ทำไม่รู้ไม่ชี้ นั่งเล่นคอมเหมือนเดิม
แม่เดินเข้าไปในห้องสักพัก แล้วก็เดินออกมา

ยิ้มๆ "ทำอะไรเนี่ยลูก แม่ก็ว่าใครส่งอะไรมาให้ เห็นแสตป์มจากสามเสนใน"
ว่าแล้ว เจ๊แก ก็เดินมาลูบหัวๆ แล้วยืนมองเราเล่นคอมสักพัก เราก็ไม่ได้พูดอะไร
แล้วเจ๊แกก็เดินออกไป

สรุปว่า อายทั้งแม่ทั้งลูก :D

แล้วก็เสียดาย.. จองทัวส์ทำบุญ 9 วัด เพื่อจะไปกับแม่
แต่อาโกวมาบอกว่าทัวส์เต็ม ก็เลยอด เฮ่อ... เซ็ง

ลืมบอกไปว่าส่งให้ม่าอีกใบหนึ่ง แล้วกะว่าจะส่งให้ชวดและยาย
แต่พอดีจำที่อยู่บ้านยายไม่ได้ ถ้าถามแม่ เดี๋ยวจะไม่เซอฯ

ไม่รู้ว่าม่าคิดไงกะ postcard เพราะไม่ได้พูดอะไร
แล้วในนั้นบอกว่่า ส่งแทนป๊า ไปด้วย เพราะคิดว่าสมัยก่อนป๊าก็คงไม่กล้าส่งให้ม่า

แต่ป๊ารักม่ามาก ม่าก็รักป๊ามาก ไม่ต้องพูด แต่แสดงออกเลย

ม่าเคยเล่าให้ฟังทั้งน้ำตาว่า เมื่อเด็กๆ ที่บ้านจะปลูกผักไปขายที่ตลาด
ก่อนไปเรียน ป๊าจะตื่นเช้ามืดเพื่อช่วยม่าลดน้ำผัก แล้วก็ขนผักไปให้ที่ตลาดทุกวัน

แล้วก็เป็นอย่างนี้จนกระทั่งป๊าเสีย
คือป๊าจะตื่นเช้ามืดก่อนม่า (~ตี4) เพื่อไปเปิดร้าน (ขายผลไม้ส่ง เลิกขายผักแระ)
แล้วเฝ้าร้านให้ม่า รอจน ตี ~5 ครึ่ง ม่าถึงจะมาที่ร้าน

ป๊าผมจะชอบกินเหล้ามาก กินทุกวัน เมาทุกวัน แต่ก็ไม่เคยลืมม่า
ถึงไปกินเหล้านอกบ้าน แต่ต้องกลับมาประมาณ ทุ่มครึ่ง เพื่อกินข้าวกับม่า
แล้วบางวันที่เมาจนเสียสติ ก็เคยหลุดพูดว่า ต้องไปนอน เดี๋ยวตื่นไปเปิดร้านให้ม่าไม่ทัน

เพราะอย่างนี้ ม่าถึงรักป๊ามาก แล้วพลอยทำให้ความรักนี้สืบทอดมาที่ผมมากเช่นกัน
เมื่อม่าไม่มีป๊าแล้ว ม่าก็เลยเพิ่มมารักผมมากขึ้น ไม่ค่อยปล่อยไปไหน

ม่ากับแม่นี่แหละ ชอบรวมหัวกัน โทรตามผม เวลาผมไปนอกบ้านดึกๆ เหอๆ

เอาเป็นว่าตอนส่ง postcard ก็เลยส่งมาให้ม่าและแม่ ก็แล้วกัน

ปล1. ที่ไม่เขียนเรื่องตัวเองกับแม่ เพราะนึกไม่ออกว่าเคยทำอะไรให้แม่มั่ง แย่จังกรู สงสัยต้องให้แม่ผมมาเล่า แม่จะได้รู้ว่าเคยทำอะไรให้ประทับใจมั่งไหม เหอๆ