ผักกาดลูกรัก
posted on 10 Nov 2006 22:50 by ifewวันนี้เสียใจมากๆ
เจ้าผักกาด
กระต่ายของเธอที่ผมเลี้ยงไว้ มันได้จากไปแล้ว
เราไปรับมันมาประมาณ มีนาคม 2003
จนตอนนี้ 2006 มันมีชีวิตมา 3 ปีกว่าๆ
เจ้าผักกาด มันเป็นกระต่ายที่น่ารักและอดทนมากมาย
ไม่ว่าใครเห็นก็จะชอบและตกใจกับความทนของมัน
เวลาบ้านผมไหว้เจ้า และจุดประทัด มันก็จะยืนนิ่งๆ มึนๆ
เวลาหมาเห่าก็จะทำหน้ามึนๆ อยู่ที่มุมกรง หรือกินอะไรอย่างไม่สนใจ
มันชอบกินพวกขนมปังและข้าวมากเลย
ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกันว่าทำไม
ชอบมากกว่าผักและผลไม้เสียอีก
สงสัยเป็นเพราะตอนมันเด็กๆ ผมชอบให้ขนมปังกิน
เวลาทำเสียงถุงกร๊อบแกร๊บ มันจะรี่ตรงเข้ามาหาทันที
เพราะคิดว่าต้องมีของให้มันกินกิน
มันเลยก้ำกึ่งระหว่างความฉลาดและความตะกละ
แต่แล้ววันนี้มันก็จากไป
ผมไม่ค่อยรู้อะไรมากนัก
อาอี๊เล่าว่ามันท้องผูกมาสองวัน แล้วก็กินอะไรไม่มากนัก
แต่มันก็ยังร่าเริง แม้แต่เช้าวันนี้มันก็ยังวิ่งในกรง มีท่าทางแข็งแรงอยู่
พอตอนสายๆ ที่นครสวรรค์ฝนตก อาอี๊รู้สึกว่ามีกลิ่นแปลกๆ เหม็นๆ
ปรากฏว่าเห็นผักกาดมันนอนชักอยู่ แล้วก็ตาย โดยไม่รู้สาเหตุ
ผมกลับมาตอนเย็น อาม่าก็บอกว่าผักกาดจากไปแล้ว
ผมก็ ยืน งงๆ แล้วกันไปดูที่กรงว่างเปล่าโดยไม่มีผักกาด
ที่บ้านผมเอาผักกาดใส่ถุงไว้ให้ และวางมันไว้หน้าบ้าน รอให้ผมมาฝังมัน
ผมขอให้พี่ที่บ้านช่วยขุดดิน ใต้ต้นชมพู่ที่ป๊าผมปลูกไว้
ผมอยากให้ป๊าผมช่วยดูแลลูกของผมต่อจากผม
ผมกับเธอจะเรีกยเจ้าผักกาดว่าลูก
เธอจะรักมันมากๆ
นัยหนึ่งคือเธอเป็นคนรักสัตว์และเป็นสัตว์ที่ผมซื้อให้
และเจ้านี่มันก็น่ารักด้วยตัวมันเองอยู่แล้ว
ผมรู้สึกแย่ ที่ไม่อยู่ดูแลมัน (หวังว่ามันคงไม่ได้ตรอมใจตาย เพราะผมไปฝึกงานนะ)
ใจหนึ่งผมอยากจะบอกเธอให้รู้
แต่อีกใจหนึ่งผมก็ไม่กล้าบอกเธอ
ผมกลัวเธอจะเสียใจ
ผมกลัวเธอจะว่าที่ผมดูแลมันไม่ดี
ผมกลัวเธอจะไม่สนใจ
ผมกลัวว่ามันตายไปแล้วความรักของเธอจะตายไปด้วย
ผมกลัวๆๆๆๆๆ
ไม่สนใจเค้าก็สนใจมันหน่อยเถอะนะตัวเอง
เสียใจกับมันสักหน่อยนะ ได้โปรด
ผมไม่อยากให้มันเป็นอย่างนั้นเลย
ผมเคยบอกตัวเองว่าจะเลี้ยงให้เธอกลับมาเห็นอีกครั้ง
ผมเคยบอกผักกาดว่าให้รอเธอ เดี๋ยวเธอต้องมานะ
แต่เธอก็ไม่กลับมา ผักกาดก็ตาย
เสียใจที่สุด สับสนที่สุด













ชีวิตก็เท่านี้ นะผักกาด
ลาก่อนนะ
ขอให้ไปเกิดใหม่ในชีวิตที่ดีๆ







#1 By AkE on 2006-11-10 23:09