เรียกเหมี๊ยวๆ เดี๋ยวฟิวส์ก็มา

วันที่ 8-9 บริษัทไปออกบูธที่โคราช แล้วตัวเองมีหน้าที่เป็นอาจารย์สอนคอม
เลยได้มีโอกาสเที่ยวภาคอีสานเป็นครั้งที่สองในชีวิต ถึงจะอยู่ 2 วัน แต่ก็รู้สึกว่าสนุกดี

ครั้งแรกที่เหยียบอีสาน ไปถึงโคราชก็ตอนค่ำ และหลับอยู่ห้องเก็บกระเป๋ารถทัวส์ตลอดทาง
เลยไม่ค่อยได้เห็นอะไร ไปคราวนี้นั่งรถตู้ดูดีหน่อย ออกจาก กทม 6 โมงเช้า ถึงโคราช 9 โมง
ระยะเวลาเหมือนนั่งจาก กทม กลับบ้านที่ นครสวรรค์

โคราชเมืองใหญ่มาก จะว่าไปแล้ว ตลอดเส้นทางมิตรภาพก็มีบ้าน ร้านค้า โรงงาน แทบตลอดทาง
แล้วพอใกล้ๆ ถึง ก็มีเขามีบึงอะไรสักอย่าง ก็แวะลงไปพักผ่อนนิดหน่อย สวยดี มีอนุสาวรีย์ย่าโมจำลองไว้ด้วย

งานนี้จัดที่ราชภัฏนครราชสีมา เป็นงาน ICT ซึ่งบริษัทตลาด เป็นผู้ขายบูธให้ พร้อมกับ จัดอบรมเรื่อง สร้างเงินล้านออนไลน์ แล้วก็เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ผมขึ้นเป็นอาจารย์สอนอะไรสักอย่าง และมีนักเรียนเป็นรุ่นลุง ป้า น้า หลาน อีก 20 กว่าท่าน

งานนี้มีบูธ Microsoft ไปด้วย และจัด Exam Battle โดยมีข้อสอบ MCPD (Microsoft Certified Professional Developer) ให้เรา 10 ข้อ ถ้าทำได้ 8 ข้อขึ้นไปได้กระติกน้ำ แต่เขาบอกว่าเอามาแค่สองใบ เพราะเป็นข้อสอบปราบเซียน ไม่คิดว่าจะมีใครทำได้ เราก็ได้แต่เล็งๆ ใช้เวลา 15 นาทีนั่งงม

ปรากฏว่าทำได้ 10 เต็ม คนในบูธ ฮือฮามาก แล้วเขาก็โทรตามผู้จัดการให้มามอบของรางวัล(กระติกน้ำ Microsoft) ถ่ายภาพ และจดชื่อที่ติดต่อเราไป

พูดตามตรงว่าไม่เคยพัฒนาโปรแกรมหรือเว็บด้วยภาษาตระกูล Microsoft เลย เจอ 3 ข้อแรกก็รู้แน่ชัดแล้วว่า ตก แหงๆ ดังนั้น 15 นาทีที่ใช้ไป คือนั่งเจาะระบบข้อสอบเพื่อหาคำตอบเท่านั้นเอง ฮ่าๆ

แล้วเราก็เดินหิ้วกระติดน้ำ กลับไปอย่างสบายใจ พร้อมกับความฉงนของพนักงาน ที่นั่ดู log file ว่าเราได้ทำอะไรไปบ้าง (แต่บังเอิญว่าทำเนียนๆ เจ๊แกคงหาไม่เจอหรอก)

ช่วงบ่ายคุณภาวุธขึ้นพูดเรื่องการทำ E-Commerce เลยรับหน้าที่เป็นช่างภาพจำเป็น เพราะพกกล้องไปด้วย แต่บังเอิญงานข้างๆกัน มีแข่งประกวดถ่ายภาพบุคคล (Portrait) ก็เลยลองลงมั่วๆ แข่งกับเขาไป

กติกา คือ มีนางแบบให้ 2 คน คนหนึ่งออกแนวน่ารักๆ อีกคนหนึ่งออกแนวสวยเซ็กซี่ ให้เวลาถ่าย นางแบบคนละ 15 นาที ใครถ่ายเสร็จ ให้เลือกรูปที่ตัวเองชอบเพียงหนึ่งรูป แล้วนำรูปมา print ฟรี ที่บูธอีสานซอร์ฟแวร์ แล้วนำไปแปะไว้ที่บอร์ดเพื่อให้ผู้ร่วมงานโหวต

เป็นครั้งแรกที่ได้ลงแข่ง และครั้งแรกที่ได้ใช้เพื่อนคู่ใจตัวใหม่ที่เพิ่งถอยมา (Nikon D80) เลยไม่คิดอะไรมาก แค่อยากลองกล้องเฉยๆ ถ้าเสียจะได้เปลี่ยน

ถึงจะถ่้ายเล่นๆ แต่ก็ส่งภาพประกวด แต่งานนี้ เล่นกลยุทธนิดหน่อย เหมือนตอนสอบ Microsoft นั่นเอง ฮ่าๆ (เจ้าเล่ห์นะเนี่ย)

ก่อนอื่นเรายืนดูภาพคนอื่นก่อน ส่วนใหญ่ใช้ภาพน้องนางแบบที่น่ารักๆ (แทนด้วยน้อง A) ที่จริงผมเองก็มีภาพน้องเขาที่น่ารักและโดนใจเช่นกัน แต่ว่า ตัวเปรียบเทียบเยอะมาก เลยจดไว้ก่อน มีประมาณ 5-6 รูป

บังเอิญ น้องนางแบบที่สวยๆ (แทนด้วยน้อง B) ผมก็มีภาพที่สวยเช่นกัน แล้วตัวเทียบน้อยมาก ก็เลยจดไว้อีกเช่นกัน มีประมาณ 2-3 รูป

จากนั้นเราก็เอาภาพ ไปให้นางแบบแต่ละคนเลือก ว่า ถ้าอยากได้ภาพไหนไปแปะฝาบ้าน โดยเลือกเพียงภาพเดียว ตอนนี้เราก็ได้รูปที่ดีที่สุดของแต่ละคนเรียบร้อยแล้ว :D

หลังจากเวลาผ่านไปสักระยะ ปรากฏว่า แทบทุกคนใช้ภาพน้อง A กันเหือบหมด เราก็เลยไปใช้หลักการเดิม คือ หนีไปใช้รูปของน้อง B เพราะเป็นทะเลสีคราม (Blue Ocean Strategy) คู่แข่งน้อย ตัวเทียบน้อย และมั่นใจว่าสวยในระดับพอใจ (ตอนไปติดรูป พิธีกรสาวที่นำรูปไปติด ก็บอกว่า ชอบรูปนี้ โดยไม่รู้หรอกว่า นั่นคือรูปเรา)

ขั้นแรกพิธีกรสาวให้คนที่เดินผ่านแถวๆ และอยู่แถวๆ นั้นโหวตรูป เจ้าของภาพก็โหวตได้ พิธีกรก็โหวตได้ เราก็เลยโหวตให้ตัวเอง แล้วก็ไปดึงๆ คนที่บูธตลาด มาช่วยโหวตอีก สามสี่คน แล้วก็ไปส่งซิกให้พิธีกรโหวตรูปเราด้วย โวหตเสร็จเราก็เลยเฉลยว่านั่นคือรูปเรา อิอิ

รางวัลแรกที่ประกาศคือรางวัลขวัญใจมวลชน ปรากฏว่า คะแนนของเรา เท่ากับ ภาพอีกภาพหนึ่ง ซึ่งเป็นน้อง B เช่นกัน เขาเลยให้วิทยากรที่สอนถ่ายภาพเป็นคนเลือก วิทยากรบอกว่ารูปของเราดูซีเรียสไปนิด แล้วมุมของภาพนางแบบมองไปอีกมุม ดูอึดอัด แต่อีกรูปหนึ่ง ดูสดใสๆ เขาเลยเลือกอีกรูปหนึ่ง แต่เขาก็บอกว่า ให้เอาช่างภาพมาเลือก อีก 2 คน ตัวเขาไม่อยากตัดสิน

ช่างภาพคนแรก ถ้าผมจำไม่ผิดก็เป็นเจ้าของรูปนั้น แล้วเขาก็เลือกรูปที่สดใสๆ แต่อีกคนหนึ่งเขาเลือกรูปเรา คะแนนก็เลยอกมาเท่ากันอีกเช่นเดิม

สุดท้าย ผู้ชี้ชะตาคือนางแบบน้อง B นั่นเอง! รู้สึกดีใจเล็กๆ เพราะให้น้องแกเลือกไปแล้วก่อนจะลงแข่ง แต่ในใจลึกๆ "กรูชนะชัวส์"

แล้วน้อง B ก็เลือกรูปเรา... กรี๊ดดๆๆๆ~~ ดีใจเหมือนได้พาน้องเขากลับบ้านซะงั้น
(เลือกด้วยเหตุผลที่ว่า "รูปมันไม่เห็นเหล็กดัดฟันค่ะพี่" )

รางวัลขวัญใจมวลชน เป็นบลูธูท ของ nokia 1 ตัว ซึ่งเราก็ได้ยกให้น้อง B เป็นที่เรียบร้อยในคืนนั้น เอ้ยวันนั้น (อารมณ์แบบว่า ตอนมาเจ้ามาตัวเปล่า ตอนกลับเจ้าจะเอาอะไรกลับไป)

ตอนค่ำๆ ไปแวะกินส้มตำไก่บ่างร้านหนึ่ง ชื่อไรไม่รู้ แต่อยู่ติดกับ พาราไดซ์ แด๊น คลับ อะไรสักอย่าง เดาว่าเป็นโคโยตี้ โอ้วแม่เจ้า มีสาวกางเกงสั้นจุ๊ด ยกทรงอีก 1 ตัวบางๆ มานั่งกินโต๊ะตรงข้าม พร้อมกับเพื่อนหน้าตาดีอีกสามและกระเทยถึกอีก 1 กินไปก็มองไป

ขากลับ ระหว่างรถตู้ออกจากประตูร้าน เจอน้องคนหนึ่ง น่ารัก ขาวหมวย หุ่นดี ใส่ชุดนอนขี่มอไซผ่านหน้ารถ แล้วก็ปาดเลี้ยวหายเข้าร้านโคโยตี้ไป.... โอ้ว นี่หรือเมืองพุทธ สอนให้รู้ว่า หน้าตาดี ใช่ว่าจะไม่ทำงานอย่างนี้เสมอไป

คืนนั้น พี่ๆชวนเที่ยวแต่โปรแกรมล่ม เพราะ ทุกคนนั่งดู the star ส่วนเราติดหนังเกาหลี สั่งเจ้าพ่อไปเรียนหนังสือ และปิดท้าย เพื่อนสนิท จบตอนเที่ยงคืินกว่าๆ (เคเบิล)

วันรุ่งขึ้น มีสอนช่วงบ่ายๆ ตายกลางอากาศไปสามสี่ครั้ง เพราะลืมจดข้อมูลไปด้วย ว่าตรงไหนมีข้อจำกัดอะไร ฮ่าๆ ไม่รู้จะผ่านโปรเป็นอาจารย์สอนคอร์ส หน้าได้ไหม T-T

ว่าแล้วก็ดูรูปกันเลยดีก่า

อนุสาวรีย์ย่าโมจำลอง

อนุสาวรีย์ย่าโม่ของจริง

น่ารักดี เสียดาย ไม่ได้ซื้อมา

น้องทราย บูธ TT&T

น้อง A

น้อง B (รูปนี้แหละ ได้รางวัล)

ปิดท้าย... น้อง B น้อง A ... พิธีกรสาว

ภาพทั้งหมด