เรียกเหมี๊ยวๆ เดี๋ยวฟิวส์ก็มา

จำได้ว่าหลับไปตอน ตีหนึ่งกว่าๆ

ผมสะดุ้งตื่นมาอีกที น่าจะช่วง ตี 4

สะดุ้ง เพราะ ฝนตกแรงมาก

เสียงน้ำฝนและไม้ตากเสื้อกระทบกระจกเป็นเวลานาน

ผสมกับเสียงฟ้าผ่า จนทำให้ผมรู้สึกว่า ห้องสั่น ได้

แม่้ห้องผมปิดมิดชิดแต่ก็ยังได้ยินชัดเจน

ปกติ ผมไม่ิใช่คนกลัว แต่เวลานั้นผมรู้สึกกลัว

ทั้งกลัว และ ทั้งเหงา...

ภาพสิ่งที่กลัว อดีต และความหวัง

ปะปนเข้ามาในจิตใจ สับเปลี่ยนกันไป

ผมนอนไม่หลับ

แต่ผมก็ต้องนอน...

ปล1. สงสัยเป็นเพราะ ผลจากการไป รวยริน กลิ่นชีวา
ปล2. และเป็นเพราะ เรื่องที่ไอ้ต่าย โดนผีอำ