เรียกเหมี๊ยวๆ เดี๋ยวฟิวส์ก็มา

วันนี้ ตื่นมาแต่เช้า เพื่อไปเยื่อนถิ่นเยาวราชที่ตั้งใจไว้ว่า จะไปตะลอนทัวส์ถ่ายรูป ไหว้เจ้า และแวะชิมร้านอาหารดังๆ สัก 2-3 ร้าน ก่อนจะตีรถกลับนครสวรรค์

โทรถามพี่ชายได้ความว่า สามารถนั่ง 542 และ 529 ไปย่านเยาวราชได้พอดีแต่บังเอิญ 529 มาก่อน ก็เลยกระโดดขึ้นทันที

ด้วยความมึนๆ ไม่เคยไป เลยถามกระเป๋าว่า วัดมังกร ลงป้ายไหน ชีเลยมึนๆตอบว่า ลง ป้ายเยาวราช.. แล้วเดินทะลุตลาดไป

"ถ้าอย่างนั้ง ถึงป้ายแล้วบอกผมด้วยนะครับ"
นั่งไปได้สักพัก เห็นพี่สาวคนหนึ่งบอกว่าจะลงเยาวราชเช่นกัน ก็เลยจับจุดว่าแกลงเมื่อไร จะลงตามทันที

พญาไท... ราชเทวี... มาบุญครอง... สามย่าน... ไตรมิตร..

เริ่มเห็นบรรยากาศจีนๆ...

"พี่ๆ ผมลงได้อ่ะยัง"
"ยัง ลงเยาวราช..."
นั่งต่อ..

ผ่าน วงเวียนประตูจีน (นั่งมองดว้ยความสวยงาม).. เฉลิมบุรี.. เยาวราชเก่า.. (พี่สาวคนนั้นเดินลง)

"พี่ๆ วัดมังกร ผมลงป้ายนี้ป่าว"
"ลงเยาวราช"
"อ่อ มีเยาวราชเก่า เยาวราชใหม่ ด้วย อืม" (นั่งติด)

คลองถม.. พาหุรัด 

"เอ๊ะ พาหุรัด ย่านแขกนี่หว่า" (นั่งคิด)
"สงสัยมันจะเลี้ยวมุมนั้น เดินใกล้วัดสุด" (คิดต่อ)

รถเมย์ขึ้นสะพานกรุงธน!...

"อ้าวเชี่ย ข้ามเจ้าพระยาพากรูไปไหนเนี่ย..." (นั่งคิด)
มองหน้าอีกระเป๋า (แต่ไม่กล้าถาม เดี๋ยวชีด่า โง่)

อีกระเป๋า ไม่มองมา ทำเดินไม่รู้ไม่ชี้

"เออ กรูลงก็ได้ แสรดด" (นั่งคิด)

สรุป โบก taxi ย้อนกลับไปวัดมังกร

ไปถึงเจอพี่ป๊อปที่นัดกันไว้พอดี แล้วก็พากันเดินเข้าวัด

"เฮียๆ ไหว้เจ้าๆ วันพระใหญ่ ซื้อของหรือยัง"
"เอ่อ... ยังครับ"
"ชง ป่าวเฮีย มาร้านนี้เลยๆๆ" เดินเข้าไปมึนๆทางร้านขวามือของประตู (ปกติไปร้านทางซ้าย)
"ปีฉลูครับ"
"อ้อ ฉลู เอานี่ๆ เอากระดาษ เอาส้ม ไปนะเฮีย"
"เท่าไรครับ"
"100 บาท"..
bla bla bla...
และแล้ว ถุงพวงมาลับมาจากไหนไม่รู้มาในมือ
พรรณคิดว่า พวงมาลัย 5 พวง และชุดไหว้เจ้า 100
ทีไ่หนได้ รู้ตัวอีกทีตอน ทอนเงินมาให้ 300 T-T

"เฮ้ย ฟิวส์ เอาน่าๆ พี่ก็โดน ถือว่าทำบุญทำทานไป อย่าคิดมาก"
"โอเคๆ ไม่คิดๆ.."

เดินเข้าไปจุดธูปเทียน..
แม่โทรมา ถามว่ากลับบ้านเมื่อไร ถ้าเจอกำไลที่วัดขาย ฝากซื้อด้วยนะ.. กริ๊ก (วางสาย)

"ขอให้ครอบครัวผม และผม เจริญรุ่งเรือง ทำมาค้าขึ้น สุขภาพแข็งแรง ร่ำรวยๆ ด้วยเทอญ..."

รู้สึกโหลงเหลงๆ.. คลำกระเป๋ากางเกง..

"อ้าว เหี้ย มือถือหาย.. เจริญแล้วกรู.."

เดินหาๆๆ ฝากพระประกาศ 3-4 รอบ ให้พี่ที่ไปด้วยช่วยโทร ให้แม่ช่วยโทร

ตอนแรกยังโทรติดแต่ไม่มีคนรับ เข้าใจว่าวางไว้ที่ไหนสักแห่ง
จนโทรไปแล้ว ฟ้องว่า "ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้.." ยืนอึ้ง ตัวเบาหวิว

"พลาดแล้วหละเพ่ หมดโอกาสได้คืนแล้วหละ" ยืนพูดด้วยอาการ เบาๆ ไร้วิญญาณ T-T

"ป่ะ เพ่ เผากระดาษเถอะ.." เดินไปเผา แบบ หวิวๆ
"เอาน่า มันถูกกำหนดมาแบบนี้ มันต้องมีปัจจัยหลายๆอย่างเลยเป็นไปตามที่กำหนด ว่าเอ็งต้องรับโทรศัพท์ ต้องมีคนมอง แล้วมันต้องล้วงไป คิดซะว่าจะได้เริ่มต้นกับอะไรใหม่ๆ ดีๆ ก็แล้วกัน"
"อืม ก็หวังว่าเช่นนั้น"
"อย่างน้อย ก็ทำให้เมิงมีมือถือใหม่ iphone เล้ยยย"
"อืม นะ"

เดินกลับไปเอาส้มมงคล พร้อมหย่อยตู้ไปอีก 100 แล้วกลับมามองป้ายสะเดาะเคราะห์

"เฮ้ย เอ็งจะสะเดาะห์เพิ่มอีกหรอ สะเดาะมือถือไปไม่พอรึไง" ตอกย้ำกันจริงๆ
"อ้าว แล้วนี่เอ็งไม่ถ่ายรูปแล้วหรือ"
"หมดรมณ์..เพ่"
"ไปๆๆ เดี๋ยวไปกินอะไรอร่อยๆ ดีกว่า"
"อ่ะๆๆ ได้เพ่ ไปๆ ช่างมัน หายแล้วช่างมันๆ"
"เดี๋ยวพาไปกินข้าวหน้าห่านเว้ย... อร่อยๆ"

พาเดินไปร่วมกิโล

"กรูจำร้านไม่ได้ว่ะ"

เดิมถามข้างทาง ชี้ไปโน่นบ้าง นี่บ้าง แต่ก็หาไม่เจอ

"เนี่ย ร้านอยู่ข้างๆเนี่ย แต่มันปิดอ่ะน้อง"

"อ้าว เชี่ยยย"
"ซวยจริงๆ"

 เดินย้อนกลับไปทางเดิม..

"เฮ้ย ราดหน้า ดีกว่า อร่อยๆ"
"อ่ะ ได้ๆ"

กำลังกินด้วยความอร่อย

"ลืมหยิบกล้องมาถ่ายเลยว่ะเพ่"
"เอ็งมีอารมณืถ่ายอีกหรอ"
"อ้าว เออ ไม่มีรมณ์ ไม่ถ่ายก็ได้วะ"

เดินออกจากร้านกระโดดขึ้นรถเมย์

"อ้าว กรูลืมส้มมงคลไว้ที่ร้าน" (นึกในใจ)

แวะมาบุญครอง ซื้อมือถือใหม่ ตีรถกลับบ้าน
ฝนก็ตก ขับแม่งก็เร็ว กรูผวา นอนไม่หลับเลย แสรด
ใครจะไปเชื่อว่า ฝนตกหนัก แต่ กทม ไป นครสวรรค์ ใช้เวลา 2.30 ชั่วโมง!!

เฮ่อ ฟาดเคราะห์ใหญ่ฉลองวันพระใหญ่จริงๆ

ปล1. พรุ่งนี้จะไปทำเรื่องซิมหาย ขอใช้เบอร์เดิม ใครมีเบอร์ผม ไม่ต้องลบเบอร์ผมทิ้งเด้อ
ปล2. กำลังหวังว่า เครื่องที่ออฟฟิตจะมีการ syn เบอร์โทร และข้อมูลทั้งหมดไว้ หวังว่าเช่นนั้น T-T

เล่าความซวยโดย Mr. สมห่าน ดวงซวย