เรียกเหมี๊ยวๆ เดี๋ยวฟิวส์ก็มา

แง่มๆ เนื่องในวันแม่ ไม่ได้กลับบ้าน เลยออกไปแรดถ่ายรูป+เปียกฝน ทั้งวัน (ภาวนาว่าพรุ่งนี้จะไม่เป็นไข้)

ทริปนี้ ตั้งใจจะไปนวดวัดโพธิ์เท่านั้น แล้วก็ไปหาอะไรกินที่เยาวราช แต่พอนั่งรถเมล์ไปถึง เปลี่ยนแผนเล็กน้อย แวะเดิมวัดพระแก้วสักหน่อย เพราะเป็นอะไรที่อยากเข้าไปไหว้และถ่ายรูปมานานมากๆ แต่ไม่มีโอากาส ก็ขอคราวนี้ละกันนะ

เข้าไปถึงปุ๊บพี่ยามทักเหมือนเคยรู้จักกันมาก่อน "น้องๆ ขาสั้น เข้าไม่ได้ๆ" สรุปก็เลยต้องไปเปลี่ยนเป็นขายาว ในจุดบริการของเขา (เวลารับโทรศํพท์ที มือต้องล้วงเข้ากางเกงแล้วหยิบโทรศํพท์ในกางเกงตัวใน รู้สึกทุเรศตัวเองแปลกๆ)

โอ้ว เข้าไปนี่เหมือนบ้านนอกเข้าเมืองเลยจริงๆ ตื่นตาตื่นใจ ไปไหนก็ทอง

โอ๊ะ!.. นั่นทอง นี่ทอง นู่นก็ทอง อ๊ะนี่ยักษ์ โน่นกินรี โอ้วญี่ปุ่นขาวหมวย อ๊ะคุณแม่ยังสาว อ๊าวอีนี่กระเทย.. (เลิกดู เดินถ่ายรูปต่อ.. T-T)

โชคดจริง มีโอกาสเข้าไปไหว้พระแก้วมรกต คุกเข่าไหว้เสร็จ หันซ้าย หันขวา หลบหลังป้าย ชักกล้องขึ้นมา ยังไม่ทันถ่าย..

"no photo" เสียงตะคอกออกมาอย่างดังจาก รปพด้านหลัง เหมือนพี่แกจะรู้ว่าไอ้นี่จะแอบถ่าย หันไปมองเฮียแกเสร็จ หันกลับมาอีกที สายตาทั้งโบสถ์จับจ้องมาที่กรูแทนพระแก้ว ชั่วขณะ T-T

เสร็จสิ้นความปราถนาครั้งก่อน ในวัดพระแก้ว ก็เดินออกมา เพื่อไปเป้าหมายของวันนี้ นั่นก็คือการได้นวดแผนไทยแบบต้นฉบับที่วัดโพธิ์..

จัดแจงจ่ายเงินเสร็จ (คนไทย 220, ต่างชาติ ~300 ใช้เวลา 1 ชั่วโมง) เดินตามหมอไปอีกห้อง เป็นศาลาทรงไทยห้องกระจกติดแอร์เย็นสบาย เห็นฝรั่งนอนสบายใจเฉิบให้นวด "คิดในใจว่า กรูมาถูกที่แล้ว"

"โอ้ยยย".. เป็นเสียงที่เริ่มร้องหลังจากนวดไป 5 นาที แล้วหลังจากนั้น ก็จะเป็น"โอย" สลับ ขำ ตลอด 1 ชั่วโมง

จริงๆ ก็นวดดีมากเลยหละ แต่ในใจก็คิดตลอดว่า "เมื่อไรมันจะเสร็จสักที ทรมานชิบ!" เจ๊คนที่มานวดให้ เหมือนจะเป็นมือโปร เลยเล่นบทโหดนิดๆ เช่น กดขาแล้วจั๊กจี้ขาเลยกระดก เจ๊แกก็ปัดมันลง หรือกดหลังแล้วมืออยู่ไม่สุข เจ๊แกเล่นจับไปวางไกลๆ กลัวว่าจะไปขัดขวางการนวดของแก

หลังจากนวดเสร็จ พอเดินออกมา รู้สึกตัวเบาหวิว วิ๊งๆ ตลอดการเดินทางในวันนี้เลยทีเดียว มันเยี่ยมมากเลยซาร่า แต่ถ้าบอกให้ไปอีกรอบอาจจะขอคิดดูก่อน มันทรมานน~~.. T-T

ไหนๆ ก็มาถึงนี่แล้ว เลยเป็นไกด์พาลูกทัวส์ เข้า Museum of Siam สักหน่อย สังเกตุความเปลี่ยนแปลงจากครั้งก่อนคือ มีของเล่นมาเล่นเพิ่มบ้าง และของเล่นบางชิ้นก็เหมือนจะเสียบ้าง แต่ที่แน่ๆ ประชาสัมพันธ์น่า่รักกว่าเดิม! :D

ต่อด้วยการนั่ง taxi ไปทำบุญที่ ปอเต็กตึ๊งและกินข้าวหน้าไก่ต้นตำหรับแถว 5 แยกพลับพลาชัย รู้สึกได้เลยว่า เหมือนเอาน้ำกะเพราะปลามาราดข้าว ไม่ค่อยถูกปากเท่าไร เหนียวๆ ติดข้าว แล้วพาลทำให้มันจะติดคอไปสองสามหน

แล้วก็ดวงซวยเมหือนเดิมครับ จะไปแก้มือกินข้าวหน้าห่านอีกร้านหนึ่ง แม่งดันปิดอีกครั้งก่อนก็มากินข้าวห่าน แต่คนละร้านกัน มันก็ปิด อะไรจะหาแdกยาก ขนาดนี้เนี่ย (สรุป ก็ยังเป็น ฟิวส์ Mr.สมห่าน ดวงซวย เหมือนเดิม)

พอดีฝนตก เลิกไม่ขวนขวายจะเดินหาของกินเยาวราชต่อ เลยนั่งรถเมล์ไป MBK ได้แวะ BACC (เป็น Museum อยู่ฝั่งตรงข้าม MBK) ด้วยหละ ช่วงนี้มีงาน "ชีวิตที่หมุนไปไม่หยุดยั้ง" เป็นภาพถ่ายฝีพระหัตถ์ของสมเด็จพระเทพฯ

ขอบอกว่าให้ทุกคนไปดูได้เลยครับ ห้ามพลาด ทรงถ่ายได้สวยจริงๆ และวแฝงอารมณ์และความเป้นตัวตนของท่านได้อย่างดี บางภาพก็ดูตลก บางภาพก็ดูลึกซึ้ง บางภาพก็ดูเรียบง่าย

วันนี้เอา รูปที่วัดพระแก้วมาฝากก่อนละกันครับ คร้าวหน้าจะเอารูปภาพถ่ายฝีพระหัตถ์มาให้ดูกันต่อ

เอวังด้วยประการฉะนี้

Multiply >> Bangkok Day Tour 1 (ตอน #1 - วัดพระแก้ว , Museum of Siam #2)

รูปใหญ่ที่ Picasa >> วัดพระแก้ว