เรียกเหมี๊ยวๆ เดี๋ยวฟิวส์ก็มา

จริงๆ ตั้งใจจะไปงานยี่เป็ง แต่ว่า พลาดมากมาย ไปถ่ายตอนเขาลอยโคมชุดใหญ่ไม่ทัน เลยตั้งชื่อเรื่อง เป็นเชียงใหม่ก็แล้วกัน T-T

ถึงแม้จะไม่ได้รูปยี่เป็งแบบอลังการดาวล้านดวง แต่ก็โชคดีที่มีไกด์ คานาโกะ (จริงๆ ชื่อน้องขวัญ ไม่ได้เจอกันนานนึกว่าเด็กญี่ปุ่นที่ไหน) พาร่อนแมงกะไซไปเที่ยวชมวัดสามสี่ที่ ก็เพิ่งรู้นี่แหละว่า วัดล้านนา เป็นวัดเล็กๆ แต่เน้นคุณภาพที่โบสถ์ เพราะศิลปะสวยมากมาย รูปที่ถ่ายเลยเน้นไปถ่ายวัด ซะงั้น!

เริ่มออกเดินทางตอน 5 ทุ่มจากหมอชิต ไปถึงดชียงใหม่ประมาณ 9 โมงเช้า กว่าจะได้หลับ ประมาณตี 3 เพราะไม่ชินกับการนั่งรถทัวร์ รู้สึกว่ามันลอยๆ แถมเบาะยวบๆ และที่นั่งแคบไปนิด

หลังจากไปเก็บของที่บ้านพักในสโมสรกองวิทยุการบิน ก็กินข้าวมื้อแรกในนั้นนั่นแหละ อร่อยดี พี่ชายใช้สิทธิพนักงานลดได้ 30% ถือว่าลดเยอะราคาเลยไม่แพงนัก แต่ไม่ว่าจถูกหรือแพง มื้อนั้นเรากินฟรี ฮาาา :D

กินเสร็จ โทรไปหาไกด์สาวคานาโกะ ชีก็ไปลักแมงกะไซแฟนบึ่งมาหาที่เซ็นทรัลแอร์พอร์ตทันที

เป็นเวลาบ่ายกว่าๆ แดดกำลังดี ฟ้าใสเป็นใจ ถ่ายรูปออกมาก็ได้อย่างที่เห็น แต่พลาดดันลืมปรับ ISO ซึ่งมันค้างไว้ที่ 800 เซ็งมากกๆ (เพิ่งมารู้ตอนทำภาพเมื่อกี๊นี้ T-T)

ถ่ายมันส์เกิน จน 6 โมงเย็น พี่ชายรีบมารับไปงานยี่เป็งที่มหาวิทยาลัยแม่โจ้

ด้วยความไม่มีใครเคยไปเลยมารู้ตอนที่ถึงแม่โจ้ว่ามันต้องเดินต่อเข้าไปอีก ประมาณ 2 กิโลฯ T-T รถเยอะมาก แต่คนนี่เยอะกว่า เบียดกันอย่างกับหนอน เริ่มเห็นมีโคมลอยไปเล็กน้อย

เดินไปได้กลางทาง โคมชุดใหญ่ถูกลอยขึ้นฟ้าพร้อมๆ กัน!!! ทุกคนในที่นั้น ต่างหยุดหมดยืนมองอ้าปากหวอ (รวมทั้งผมด้วย) สวยมากๆๆ อย่างกับทางช้างเผือกแน่ะ โคมมองไกลๆ เป็นจุดๆ ลอยเป็นสายยาวและเยอะมาก

ทุกคนคว้ากล้องออกมาถ่ายกันใหญ่ บางคนก็เปิด flash (ไม่รู้ว่าเจ๊ๆ เฮียๆ แกจะถ่ายโคมหรือต้นไม้)

ไอ้เราก็รีบจ้ำสิครับ ใช้ความตัวใหญ่ของพี่ชายเป็นรถเกลี่ยดินเดินเบิกทางเป็นแถบๆ พอไปถึง คนเขาก็เริ่มทะยอยกลับ ToT

กันเหนียว ก็เลยต้องไปซื้อโคมมาลอยเอง ซื้อ 4 ลูก ลอยได้ 2 ไม่ขึ้น 1 และจุดไฟไม่ติด 1 แต่ขอโทษครับ มีอะไหล่ไส้โคมเปลี่ยนด้วยย งานนั้นความสุขแลกด้วยเงินหลักร้อยพร้อมมองคาบอนลอยในอากาศ

นอกจากความสุขในการมองโคมแล้ว ยังมีความสนุกในการต้องคอยวิ่งขี้ผึ้งที่ร่วงจากโคม รวมไปถึงโคมที่ดับ และต้องคอยสังเกตุการหลบประทัดหลงทางที่ไอ้กลุ่มข้างๆ มันชอบจุด (ประทัดมันหลงทางตรงที่ จุดขึ้นฟ้า แต่แม่งดันวิ่งใส่คนที่ยืนข้างล่าง)

คืนนั้นเหนื่อยมาก กลับถึงบ้าน ก็นอนเป็นตาย เกือบไม่ได้อาบน้ำ แ่ต่รู้สึกว่าตัวเหนียว ก็ทนลุกไปสักหน่อย

วางแผนเสียดิบดี ตื่นเช้าจะไปดอยสุเทพ แต่ก็ไม่ได้ไป ตอนแรกคิดว่าพลาดแล้วที่ไม่ไป แต่มาเห็นรูปพี่ๆ ที่ออฟฟิตที่เขาไปกัน อารมณ์เหมือนไปไหว้นั่งร้าน เพราะพระธาตุทั้งองค์กำลังบูรณะ! รูปที่แกถ่ายมาได้ ก็เลยไม่ค่อยจะมีได้เห็นกันในประเทศไทยเพราะเขาไม่ถ่ายกัน แต่แกถ่าย ฮาาาา

ก่อนกลับ พี่ชายก็เลยพาไปวัดโลกโมลีย์ ซึ่งจริงๆก้ไปกับน้องคานาโกะเมื่อวานแล้ว แต่ก็ถือว่าไปถ่ายแก้มืออีกครั้ง เนื่องจากไม่ได้เข้าไปถ่ายตรงเจดีย์

ขากลับ ขอนอกหน้าหน่อย เพราะนั่งรถทัวร์นางฟ้าครับพี่น้อง น่ารักแทบทั้งคัน ไอ้นี่ก็ยิ่งนอนไม่หลับด้วย เลยนั่งพิจารณาสังขารขาวหมวยตลอด 10 ชั่วโมงที่เดินทางกลับกรุงเทพ แบบว่า พอใกล้ๆ ถึง กทม เหมือนได้นิพพาน เพราะต้องตัดใจ ปลงกับสิ่งที่เห็น ฮ่าๆๆ

ยี่เป็งหนอ ฝากไว้ก่อน คราวนี้อั๊วพลาดเอง คราวหน้าอั๊วจะไปรอลื้อตั้งแต่บ่ายเลย...

ดูรุปทั้งหมด >> http://ifew.multiply.com/photos/album/41/41

ไปดูรูปหย่ายๆ >> http://picasaweb.google.co.th/chitpong/oJGreC

update 11/11/2551!

พี่ที่ออฟฟิตแกไปทันครับ เลยถ่ายไว้ให้ดูกัน