เรียกเหมี๊ยวๆ เดี๋ยวฟิวส์ก็มา

นานๆจะเขียนสักครั้ง เหมือนอู้อัพบล็อกยังไงมิทราบ
ชีพจรลงเท้า โพสแต่รูป ไร้ตัวหนังสือ
จะกลายเป็น photo journal ไปซะอย่างนั้น
ว่าแล้วต้องขอบคุณคุณหมอที่นา่รัก สำหรับศัพท์ photo journal

**

ตอนนี้กระแสใดจะแรงเท่าเสื้อแดงกันเล่า
ปิดตั้งแต่ทะเนียบ อนุสาวรีย์ จนมาล่าสุดทำขายหน้าประเทศชาติ
จนผู้นำอาเซียนวิ่งหนีจนหางจุกตูด คนละทิศคนละทาง
ความหวังประชาคมอาเซียน 500 ล้านคน พ่วงกับ
คนจีน 1300 ล้านคน + อินเดีย 1000 ล้านคน + ญี่ปุ่น + สาธารณรัฐเกาหลี + ออสเตรเลีย + นิวซีแลนด์
ประชาชนมากกว่าครึ่งโลกนั่งมองหน้ากันตาปริบๆ
ความหวังการเจรจาค้าขาย กระตุ้นเศรษฐกิจ กู้ยืมแลกเปลี่ยนสินค้าและเงิน เป็นอันต้องล้มไปหมด

แต่ก็ช่างมันเถอะ เสื้อแดง นปช บอกได้คำเดียวว่า
"เพราะมีพันธมิตรเป็นตัวอย่าง พันธมิตรทำได้ กรูก็ทำได้"
พร้อมกับยกข้อเปรียบเทียบตบท้ายต่อไปว่า
"ทำแค่นี้ ยังเลว น้อยกว่า พันธมิตรปิดสนามบิน เสียอีก"

เอ็งไปปิดโรงแรมอื่นก็คงไม่มีใครว่า
แต่โรงแรมที่เอ็งไปปิดมันมีผู้นำประเทศอยู่นี่หว่า!
ทหารตำรวจไทยทำอะไรไม่ได้ แต่การ์ดผู้นำพวกนั้นไม่ยิงหัวเอ็งทิ้งก็บุญนักหนา

โถ่ ไอ้เวร..

**

อาทิตย์นี้สงกราน แต่ไม่ยอมกลับบ้านเหมือนคนอื่นเขา
เพราะอาทิตย์ถัดไปจะรับปริญญาที่เชียงใหม่
คาดว่าจะไปโลดแล่นให้เต็มเหนี่ยว 1 สัปดาห์เต็มๆ
แล้วจะพยายามถ่ายรูปมาฝากกันอีก
ที่บอกเช่นนี้ เพราะต้องดูเวลาและไกด์ท้องถิ่น ว่าสะดวกหรือไม่
ก็คงหวังว่า พวก เชียงใหม่ 51 จะไม่ป่วน ช่วงนั้นพอดี

**

สงกรานที่หยุดนี้ คิดว่าจะนั่งทำโปรเจ็คบางอย่างให้เสร็จสิ้นกันไป
ไม่คิดว่าจะเสาเสร็จ 100% หรอก แต่ก็ทำให้ไ้ดมากที่สุด
ไว้เสร็จเมื่อใด จะมาชักชวนเพื่อนๆ ใน exteen ไปทดสอบก็แล้วกัน
แต่อุบไว้นิด ว่าน่าจะเหมาะกับ สาวก photographer, designer ทั้งหลายแหล่

**

เอาหละครับ มาเขียนพอเป็นพิธี เพื่อไม่ให้ถูกเสียดสีได้ว่า ดองเค็ม
ไว้รู้สึกว่าไม่ได้เขียนมานานแล้วจะมาบ่นใหม่
entry นี้พยายามจะลองปรับเทคนิคการเขียนให้กระชับ เข้าใจและแทงใจที่สุด
จะรับได้ไม่ได้ ก็เก็บไว้ในใจคนอ่านก็พอ ไม่ต้องบอกกัน ฮา...

ปิดท้ายขอฝากเพลงนี้ให้ เสื้อแดง นปช