เรียกเหมี๊ยวๆ เดี๋ยวฟิวส์ก็มา

คงจะดีไม่น้อย ถ้ายูโทเปียจะเกิดจากเราสองคน

คนธรรมดาอย่างฉันก็ไม่ต้องดิ้นรน

จะมีดวงดาวบนฟ้ามาสนทนาทุกคืน บรรเลงบทเพลงของเธอ

ที่พรรณาเกี่ยวกับวันที่ฉันพบเธอ

เธอคือดวงอาทิตย์ ฉันคือดวงจันทร์

จึงไม่มีเวลาที่จะพบกัน

เธอจะรู้บ้างไหมว่าฉันรักเธอ

เธอจะรู้บ้างไหม ว่าฉันต้องการแค่เธอ

เธอคือโอเอซิสในทะเลทราย เธอคือหิมะที่เริ่มละลาย

ในความคิดของฉันเธอคือปรัชญา คือภาษาที่เข้าใจ

คือบทกวีบทที่ฉันไม่เคยเขียนให้ใคร

ยังมีบางมุมของฉันที่หวังให้เธอรู้จัก คงต้องใช้เวลา

คือจิตรกรรมในความคิด และมันคือปริศนา