เรียกเหมี๊ยวๆ เดี๋ยวฟิวส์ก็มา

วันนี้สภามหาครอบครัวโดย อาม่า,แม่และอาโกว

มีมติให้ข้าพเจ้าเดินทางไป แชงกรีลา ได้

ในช่วงสิ้นปีนี้ เฮ้....ๆ...ๆ....

 ชาบูๆ บูชาๆ

สำเร็จไปอีกขั้น

และหวังว่าข้าพเจ้าจะได้ภาพเหล่านี้กลับบ้านแบบคนอื่นเขาบ้าง

หลายวันมานี้ รู้สึกว่าสับสนเล็กๆ ทำนั่นดีไหม ทำนี่ดีไหม ไม่รู้จะทำอะไรดี

...

มีโอกาสได้โหลดธรรมะบรรยาย วิธีชนะกรรมของ ว วชิรเมธีมาฟัง
ไปอ่านเจอหลักกรรมในหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ
เพื่อนส่ง e-book วิธีอยู่เหนือดวง ดร.สนอง วรอุไร มาให้
พักนี้มีแต่สิ่งยุยงให้เอาชนะชะตาตนเองทั้งนั้น

...

ระยะ 1- 3 ปีมานี้ กลายเป็นคนไม่เชื่อเรื่องพวกข้างต้นเท่าใดนัก
อาจจะเพราะเคยบ้า แล้วมันไม่บอตาม เลยฟังหู ไว้หู ไม่ค่อยเอามาคิด

...

เข้าโรงดูหนังบ่อยขึ้น ยิ่งกระแสหวัด 2009 มาแรง ยิ่งดูบ่อย สงสัย ชะตาจะพาลให้เป็นหวัดตายห่า

...

2 อาทิตย์ก่อน เริ่มเจ็บคอ ก็ทนไป
1 อาทิตย์ก่อน น้ำมูกไหล
ไปล่องแก่ง ลงน้ำตก แดกดื่ม แถวๆ นครนายก ฉลองเข้าพรรษา
วันจันทร์ไม่สู้ดี ไปหาหมอ
ค่ารักษา บวกลบคูณหาร แม่งออกมา 1000 บาท พอดีที่กรูเบิกได้
โดนชาร์ทค่ายาเพิ่มไป 470 บาท
วันนี้ ยาหมด หวัดหาย
ชะตา กรูไม่ได้เป็นหวัด 2009 เว้ยเฮ้ย

...

เศรษฐกิจไม่ค่อยจะดี อัตราการจ้างงานก็ลดลง
แม้แต่บริษัทขนาดใหญ่  ก็ยังชะลอการลงทุน
ทำนายตัวเองว่า ชะตา ยังไม่ถึงคราวเปลี่ยนแปลง

...

เมื่อก่อนกินแล้วทิ้งไว้ในถังขยะ มดก็เข้าห้อง
แก้ปัญหาด้วยการไม่ทิ้งของกินไว้ในห้อง มดก็เข้าห้อง
ซื้อช็อกมาลากขอบประตูห้อง แม่งก็เดินอ้อมเข้าห้อง
ห้องกรูไม่ใช่ลานพระบรมรูปที่ให้มึงมาเดินสวนสนาม
พอมากัดแล้วเจ็บ ก็เผลอเกาไปหลายที เสือกใจเสาะตาย
ชะตาถึงฆาตโดยไม่รู้ตัว

...

แมลงสาบคาดว่าลอดเข้ามาจากใต้ประตูหน้าห้องที่มีช่องโหว่
มันเดินเสียงดัง แกร๊กๆ.. หันมองทีไรไม่เคยเห็น คิดว่าหูฝาด ตาฝาด
มาเจออีกที เห็นบินแว๊บๆ หน้าตู้เย็น
ไม่ได้เกลียดไม่ได้กลัว แต่แค่เอาไม้กวาดมากวาดไล่
ชีเสือกบินว่อน คิดว่าตัวเป็นนก
กรูสวมบทภราดร คิดว่าไม้กวาดเป็นไม้เทนนิส
ตีเบาะๆ พอกระเด็นไปแปะหน้าประตูห้องตรงข้าม
โชคชะตาช่วยไว้แค่ขาเป๋แล้ววิ่งหลบฉากไป

...

จั่วหัวธรรมะ แต่จบด้วยการทำบาป
แล้วอย่างนี้ชะตากรูจะเป็นอย่างไร..
ขออโหสิกรรมพวกเอ็งทั้งหลาย
อย่าได้มาเบียดเบียนซึ่งกรูอีกเลย
ห้องอื่นก็มีจงโปรดเข้าไปเถิด
ห้องกรูนี้ไม่อยากทำบาป

...

เย ภิกฺขเว สตฺตา ปุพฺพณฺหสมยํ กาเยน สุจริตํ จรนฺติ...
ดูกรภิกษุทั้งหลาย สัตว์เหล่าใดประพฤติสุจริตด้วยกาย ประพฤติสุจริตด้วยวาจา ประพฤติสุจริตด้วยใจ
ในเวลาเช้าก็ดี ในเวลาเที่ยงก็ดี ในเวลาเย็นก็ดี...
เวลาเช้าก็ดี เวลาเที่ยงก็ดี เวลาเย็นก็ดี ก็เป็นเวลาที่ดีของสัตว์เหล่านั้นแล