เรียกเหมี๊ยวๆ เดี๋ยวฟิวส์ก็มา

จริงๆ แล้วเมื่อคืนคงเป็นคืนธรรมดาของผม
แต่มีหลายคนบอกว่า คืนนี้มีฝนดาวตก

ฝนดาวตกกลับมาอีกแล้วหรอ..

ผมได้ยินคำนี้ครั้งแรกประมาณ 7-8 ปีก่อน
จำได้ว่าผมอาจจะเหมือนคนไทยอีกหลายๆคน
ที่เพิ่งเคยได้ยินคำนี้ และได้รู้ถึงการมีของปรากฏการณ์นี้

คืนนั้น มีผมและเพื่อนอีกสามสี่คน
เราไปนั่งดูกันที่บึงบรเพ็ด
มันเป็นสถานที่ที่เงียบและมืดมาก
แต่ก็คราคร่ำไปด้วยรถและคนที่แห่กันไปในคืนนั้น
จำได้ว่าอยู่ถึงตีหนึ่งจึงกลับ
เราเห็นเพียงแค่ดาวไม่ถึงสิบดวง

หลังจากครั้งนั้น ผมก็ได้ยินเรื่องราวของมันมาตลอด
คล้ายกับมันเกิดบ่อยมากขึ้น
หรืออาจะเป็นเพราะข้อมูลมันมีโอกาสมาถึงเราง่ายกว่าเดิม

หลายครั้งถ้าเรามองไม่เห็นสิ่งใดด้วยสายตา
อย่าเพิ่งไปคิดว่ามันไม่มี

แต่ก็อีกหลายครั้งเช่นกัน
ถ้าเรามองไม่เห็นด้วยตาตนเอง
อย่าคิดว่าว่าสิ่งนั้นจะมี

หรือแม้แต่บางที หัวใจดวงเดียวกัน
แต่มองกันคนละมุม ก็คงไม่อาจจะเข้าใจ

เมื่อคืน เรามองฟ้าเดียวกัน
แต่ผมไม่แน่ใจว่าเราจะเห็นดาวดวงเดียวกันไหม

ในเวลาที่เหมือนเดิมกับทุกวัน

คล้ายจะมีบางอย่างที่เปลี่ยนไป

แต่ ณ เวลานี้ ผมยังพยายามที่จะนึกอยู่..

บางทีเรากำลังหลงลืมอะไรบางอย่าง

บางอย่างอาจอยู่นอกตัวเราออกไปไกลแสนไกล

แต่บางอย่างนั้นอาจอยู่ใกล้ๆ เพียงแค่หัวใจและความคิดเราเอง..

หลายวันผ่านมางานเยอะ นอนดึกแทบทุกวัน

เวลาที่ความคิดนอกลู่นอกทางแทบเป็นศูนย์

ผมไม่เคยรู้สึก ว่างๆ เบาๆ มาหลายอาทิตย์แล้วสินะ

พอรู้สึกอีกที ก็ "เหงา" จนเต้มประดาเลยทีเดียว

ชาเขียวใส่นมหน้าออฟฟิตเจ้าประจำ

ผมไม่ได้ชิมรสชาติของมันมาพักใหญ่ๆ

ได้เพียงแต่ก้มหน้าและรีบเดินผ่านไป

คงทำแบบนี้ไปจนกว่าจะหยุดคิดถึงมันได้

ผมชอบบรรยากาศแบบวันก่อนๆ ที่ผ่านมานะ

สายฝนเม็ดไม่ใหญ่นัก โปรยปรายเป็นละออง

ไม่ถึงกับเปียก แต่ก็พอให้เย็นและรู้สึกดี

แต่บางครั้งลมก็แรงพอทำให้ชุ่มโชกได้

บางอย่างที่เราทำ หรือถูกกระทำมากเกินไป

คงไม่มีความสุขเสมอไป แม้มันส่งผลดีหรือไม่ดีแก่เรา

สิ่งที่คิดว่าดี มันแค่ดีกับความอยากของเราเองหรือเปล่า

ประโยคข้างต้น ผมรวมถึง ความรัก ด้วยเช่นกัน