lOvE

กาลครั้งหนึ่งแห่งโลกที่ผู้คนมองว่าสวยงาม
 
เด็กตัวน้อยที่กำลังเดินตามหาอนาคตในเมืองใหญ่
เขาหยุดอยู่ที่สวนเล็กๆที่เต็มไปด้วยดอกลิลลี่สีขาว
และพบว่าตนเองกำลังจับจ้องผีเสื้อตัวหนึ่ง
 
ในความเป็นจริงเขาเคยพบผีเสื้อตัวอื่นมากมาย
แต่เหตุใดเขาถึงไม่ละสายตาไปจากผีเสื้อตัวนี้
 
เขาค่อยๆขยับตัวเข้าไปใกล้ๆ
จ้องมองลวดลายความสวยงามของเธออย่างละเอียด
เขาพบว่าผีเสื้อตัวนี้เป็นอิสระและงดงามมากกว่าที่เคยเห็น
เขาเฝ้ามองการดื่มเกสรดอกไม้อย่างพิถีพิถัน
 
ผีเสื้อตัวนี้ช่างน่ามหัศจรรย์สำหรับฉันจริงๆ
เธอช่างสวยงาม และดูมีความสุขตลอดเวลา
ซึ่งคงคล้ายกับฉันที่มีความสุขในการเฝ้ามองดูเธอเช่นกัน
เด็กน้อยแอบพึมพำ
 
เขาไม่รู้หรอกว่าเป็นการรบกวนไหมที่เขาทำแบบนั้น
แต่เด็กน้อยหวังแค่เพียงให้ผีเสื้อตัวนั้นรับรู้สิ่งที่เขารู้สึก
 
เมื่อเด็กน้อยรู้สึกตัวอีกครั้ง และละสายตามาสู่ความเป็นจริง
ระหว่างโลกของเธอที่ขยับปีกหาเกสรเคียงคู่ผีเสื้อตัวอื่น
กับโลกของฉันที่ยังคงต้องผจญภัยต่อไป
ฉันก็แอบรู้สึกดีใจและมีความสุขกับการได้สัมผัส
แม้เป็นเพียงเวลาครู่หนึ่งของความคิดไปเองคนเดียวก็ตาม
 
แล้วเขาก็เดินจากไป...
 
ขอบคุณ

วาเลนไทน์ที่รัก

posted on 12 Feb 2012 23:07 by ifew  in lOvE
เพียงความฝันจางๆที่ผมมองไม่ชัดเจน
ผมไม่รู้ว่ามีใครคนหนึ่งรอผมอยู่ในนั้นหรือเปล่า
บางทีแค่ในความฝัน ผมก็ไม่อยากคิดถึงเท่าไรนัก
ดูเหมือนว่าคนที่ผมอยากรู้จัก อาจดูห่างไกลจนเกินไป
ไกลจนผมมองไม่เห็นใครเลย...
 
การเฝ้ารอเป็นงานอดิเรกที่ผมถนัด
แม้ผมจะไม่ค่อยชอบมันนัก
แต่ให้ตายเถอะ
ทำไมมันดูรกร้างว่างเปล่าเสียเหลือเกิน
มีเพียงสายลมเท่านั้นที่ผมรู้สึก
 
ในห้วงเวลาแห่งวาเลนไทน์
คนโสดหลายคนรวมถึงผม
มักประชดประชันมันด้วยความเฉยเมย
แต่ก็อีกหลายคนโสดเช่นกัน
ที่ชอบประกาศถึงความโดดเดี่ยวที่ตนครอบครอง
...
เมื่อคนกลุ่มหลังพร้อมใจกันพูด
คนกลุ่มแรกก็พร้อมที่จะรู้สึกร่วมไปด้วย
มันเป็นบาป.. ผมขอร้อง... เห็นใจกันเถอะนะ
 
สุขสันต์วันวาเลนไทน์